ذخیره ساز تحت شبکه

ذخیره‌ساز تحت شبکه چیست و چه تفاوتی با هارد و سرور دارد؟

در زیرساخت‌های IT مدرن، مدیریت حجم عظیمی از داده‌ها، فایل‌های اشتراکی و ماشین‌های مجازی دیگر با هاردهای معمولی یا حتی فضای داخلی سرورها امکان‌پذیر نیست. ذخیره‌ساز تحت شبکه یا همان Network Attached Storage و تجهیزات ذخیره‌سازی ابری محلی (SAN)، راهکارهایی اختصاصی برای متمرکزسازی، حفاظت و به اشتراک‌گذاری داده‌ها در بستر شبکه هستند.

برخلاف هاردهای اکسترنال که به یک سیستم متصل می‌شوند یا فضای محدود داخل سرورها که با چالش کمبود اسلات و مدیریت مستقل مواجه است، دستگاه ذخیره ساز تحت شبکه سازمانی به‌عنوان یک گره مستقل در شبکه ظاهر می‌شود. این تجهیز با پشتیبانی از پروتکل‌های پیشرفته، دسترسی امن، همزمان و با سرعت بالا را برای صدها کاربر و سرور فراهم می‌کند، بدون اینکه سرباری روی پردازنده اصلی سرورهای محاسباتی ایجاد کند.

برای درک بهتر، سه مفهوم را جدا از هم بیان می‌کنیم:

• هارد دیسک یا SSD: رسانه‌ای برای نگهداری داده‌هاست که می‌تواند داخل رایانه، سرور یا یک سامانه ذخیره‌سازی قرار بگیرد.
• سرور: منابع پردازشی و حافظه را برای اجرای سیستم‌عامل، برنامه‌ها و سرویس‌های سازمانی فراهم می‌کند. سرور می‌تواند دیسک داخلی داشته باشد یا از ذخیره‌ساز جداگانه استفاده کند.
• ذخیره‌ساز سازمانی: سامانه‌ای برای نگهداری و مدیریت داده‌هاست که با توجه به طراحی آن، ظرفیت، کارایی، دسترس‌پذیری و شیوه اشتراک‌گذاری اطلاعات را در مقیاسی که سازمان نیاز دارد، فراهم می‌کند.

NAS، SAN و DAS چه تفاوتی دارند؟

سه معماری NAS، SAN و DAS از نظر نحوه اتصال به تجهیزات و شیوه دسترسی به داده‌ها با یکدیگر تفاوت دارند. انتخاب میان آن‌ها به تعداد کاربران و سرورها، نوع برنامه‌ها، نیاز به اشتراک‌گذاری اطلاعات و الزامات توسعه و دسترس‌پذیری بستگی دارد.

معیار مقایسه	DAS	NAS	SAN
نام کامل راهکار	Direct-Attached Storage	Network Attached Storage	Storage Area Network
روش اتصال	اتصال مستقیم به رایانه یا سرور	از طریق شبکه، اغلب IP	از طریق زیرساخت شبکه ذخیره‌سازی
نوع دسترسی متداول	بلوکی؛ سیستم میزبان دیسک را مدیریت می‌کند.	در سطح فایل	در سطح بلوک
کاربرد رایج	ذخیره‌سازی لوکال برای یک سرور یا دستگاه	اشتراک فایل و پوشه میان کاربران و سرورها	اتصال فضای ذخیره‌سازی به سرورها و محیط‌های سازمانی
اشتراک‌گذاری داده	اغلب محدود به میزبان؛ اشتراک‌گذاری نیازمند سازوکار جداگانه است.	دسترسی چند کاربر یا میزبان مجاز	دسترسی سرورهای مجاز به حجم‌های ذخیره‌سازی تخصیص‌یافته
توسعه و مدیریت	ساده‌تر در مقیاس محدود	مدیریت متمرکز فایل‌ها در شبکه	نیازمند طراحی و مدیریت زیرساخت ذخیره‌سازی
نمونه کاربرد	دیسک داخلی یا محفظه دیسک متصل به سرور	فایل‌های مشترک سازمانی	ذخیره‌سازی متصل به سرورهای مجازی‌سازی یا پایگاه داده

کدام گزینه برای سازمان شما مناسب‌تر است؟

• DAS: زمانی که ذخیره‌سازی مستقیم برای یک سرور یا دستگاه کافی است و نیاز به اشتراک‌گذاری گسترده وجود ندارد.
• NAS: زمانی که چند کاربر یا سرور باید از طریق شبکه به فایل‌ها و پوشه‌های مشترک دسترسی داشته باشند.
• SAN: زمانی که سرورها به فضای ذخیره‌سازی بلوکی نیاز دارند و الزامات کارایی، دسترس‌پذیری یا معماری زیرساخت، استفاده از شبکه ذخیره‌سازی را توجیه می‌کند.

این تفاوت‌ها مطلق نیستند؛ قابلیت توسعه، کارایی و هزینه به مدل تجهیزات و طراحی پیاده‌سازی نیز بستگی دارند.

ذخیره‌ساز در کدام نقطه شبکه سازمان قرار می‌گیرد؟

جایگاه فیزیکی و منطقی ذخیره‌ساز در معماری شبکه به نوع توپولوژی سازمان بستگی دارد:

در ساختار NAS: دستگاه مستقیم به سوئیچ‌های لایه دسترسی (Access Switch) یا لایه توزیع (Distribution Switch) شبکه متصل می‌شود تا کاربران از طریق شبکه محلی (LAN) با بالاترین سرعت به فایل‌های خود دسترسی داشته باشند.

در ساختار SAN: تجهیزات ذخیره‌ساز به سوئیچ‌های اختصاصی SAN (Fibre Channel Switches) متصل می‌شوند و سرورها نیز از طریق کارت‌های HBA یا پورت‌های اختصاصی iSCSI به این شبکه ذخیره‌سازی مجزا وصل می‌شوند تا ترافیک داده‌های ذخیره شده از ترافیک عادی شبکه کاربران کاملاً ایزوله بماند.

انواع ذخیره‌ساز سازمانی در رسیس

رسیس طیف متنوعی از تجهیزات ذخیره‌ساز سازمانی را متناسب با نیازهای مختلف مقیاس‌پذیری و بودجه سازمان‌ها ارائه می‌دهد:

ذخیره‌ساز فایل (NAS) برای اشتراک فایل و پوشه

ذخیره‌ساز NAS برای متمرکز کردن فایل‌ها و فراهم‌ کردن دسترسی شبکه‌ای به آن‌ها استفاده می‌شود. به‌جای نگهداری نسخه‌های پراکنده از اسناد در رایانه‌های مختلف، کاربران مجاز می‌توانند از محل ذخیره‌سازی مشترک استفاده کنند.

این راهکار می‌تواند برای فایل‌های اداری، اسناد پروژه‌ها، آرشیوهای کاری و محیط‌هایی که چند کاربر به اطلاعات مشترک نیاز دارند، مناسب باشد.

ذخیره‌ساز بلوکی (SAN) برای سرورها و مجازی‌سازی

SAN برای فراهم‌ کردن فضای ذخیره‌سازی در سطح بلوک به سرورها استفاده می‌شود. در این معماری، سرور می‌تواند از فضای ذخیره‌سازی تخصیص‌ یافته برای اجرای برنامه‌ها، نگهداری داده‌های ماشین‌های مجازی و پشتیبانی از بارهای کاری سازمانی استفاده کند.

در انتخاب این راهکار باید تعداد و نوع اتصال سرورها، ظرفیت موردنیاز، عملکرد در بارهای کاری واقعی، تأخیر، افزونگی مسیرهای ارتباطی و امکانات مدیریت ذخیره‌سازی بررسی شود. همچنین لازم است سازگاری راهکار با سیستم‌عامل‌ها، پلتفرم مجازی‌سازی و تجهیزات موجود تأیید شود.

SAN اغلب به طراحی دقیق‌تری نسبت به یک راهکار ساده اشتراک فایل نیاز دارد؛ بنابراین انتخاب آن باید براساس معماری زیرساخت و الزامات فنی سازمان انجام شود.

ذخیره‌ساز All-Flash برای بارهای کاری حساس به کارایی

در ذخیره‌سازهای All-Flash، رسانه ذخیره‌سازی بر پایه فلش و اغلب SSD است. این سامانه‌ها می‌توانند برای بارهای کاری حساس به تأخیر و عملیات خواندن و نوشتن پر تعداد مناسب باشند؛ اما میزان کارایی واقعی به کنترلر، نوع SSD، معماری سامانه، شبکه و مشخصات بار کاری بستگی دارد.

برای مثال، پایگاه‌های داده پرتراکنش یا بعضی محیط‌های مجازی‌سازی ممکن است به تعداد بالای عملیات ورودی و خروجی در ثانیه (IOPS) و تأخیر پایین نیاز داشته باشند. در چنین شرایطی، مقایسه ظرفیت اسمی به‌تنهایی برای انتخاب کافی نیست و باید عملکرد سامانه در شرایط کاری مورد انتظار نیز بررسی شود.

All-Flash یک ویژگی مربوط به رسانه ذخیره‌سازی است و می‌تواند در سامانه‌هایی با معماری‌های مختلف به کار رود؛ بنابراین باید آن را در کنار معماری NAS یا SAN، نه لزوما به‌عنوان جایگزین آن‌ها، بررسی کرد.

ذخیره‌ساز برای پشتیبان‌گیری و آرشیو

پشتیبان‌گیری با ذخیره‌سازی روزمره اطلاعات تفاوت دارد. سازمان علاوه بر نگهداری داده‌های اصلی، به نسخه‌هایی نیاز دارد که در صورت حذف ناخواسته، خرابی، خطای انسانی یا رخدادهای امنیتی بتوان از آن‌ها برای بازیابی اطلاعات استفاده کند.

راهکار مناسب پشتیبان‌گیری به حجم داده‌ها، تعداد نسخه‌ها، مدت نگهداری، سرعت بازیابی موردنیاز و الزامات امنیتی وابسته است. در بعضی محیط‌ها، ذخیره‌ساز دیسکی برای نگهداری نسخه‌های پشتیبان استفاده می‌شود؛ در برخی دیگر، آرشیو بلندمدت یا نسخه‌های جدا از محیط عملیاتی نیز موردنیاز است.

نکته مهم این است که وجود NAS یا SAN به‌تنهایی به معنی داشتن راهکار پشتیبان‌گیری کامل نیست. سیاست تهیه نسخه پشتیبان، حفاظت از نسخه‌ها و آزمون دوره‌ای بازیابی نیز باید در طراحی راهکار لحاظ شوند.

راهنمای انتخاب بهترین ذخیره‌ساز تحت شبکه برای سازمان

انتخاب یک ذخیره‌ساز متناسب با نیاز سازمان نیازمند بررسی دقیق پارامترهای فنی و زیرساختی است. در زمان خرید، به این موارد کلیدی توجه کنید:

محاسبه ظرفیت لازم و تعداد دیسک (Bay)

ابتدا حجم داده‌های فعلی و نرخ رشد سالانه را محاسبه کنید. تعداد Bayها (اسلات‌های جایگذاری هارد) در شاسی دستگاه مشخص می‌کند که چقدر می‌توانید در آینده بدون تعویض دستگاه، ظرفیت را ارتقا دهید.

انتخاب نوع دیسک و سرعت؛ HDD، SSD و NVMe

نوع رسانه ذخیره‌سازی بر هزینه، ظرفیت و کارایی سامانه اثر می‌گذارد.

• HDD: برای نگهداری حجم زیادی از داده‌ها با هزینه مناسب به‌ازای هر واحد ظرفیت استفاده می‌شود. این گزینه  را می‌توانید برای آرشیو و بسیاری از بارهای کاری با نیازهای کارایی متوسط، انتخاب کنید.
• SSD: اگر به تاخیر کمتر و همچنین با بارهای کاری حساس سروکار دارید، حافظه فلش یا SSD گزینه مناسبی است.
• NVMe: یک پروتکل دسترسی به حافظه ذخیره‌سازی است که از PCIe استفاده می‌شود. NVMe را نباید نوع دیگری از دیسک در کنار HDD و SSD بدانیم، این فناوری در SSDهای سازگار به کار می‌رود و می‌تواند در طراحی سامانه‌های پرکارایی نقش داشته باشد.

انتخاب میان این گزینه‌ها باید با توجه به نوع درخواست‌های خواندن و نوشتن، حجم داده، تعداد کاربران هم‌زمان، بودجه و مشخصات فنی سامانه انجام شود. استفاده از رسانه سریع‌تر در همه سناریوها به معنی بهبود متناسب عملکرد کل زیرساخت نیست؛ گلوگاه ممکن است در شبکه، کنترلر یا خود برنامه قرار داشته باشد.

نوع RAID و دسترس‌پذیری

RAID روشی برای ترکیب چند دیسک با هدف ایجاد افزونگی، بهبود کارایی یا ترکیبی از این دو است. سطح RAID انتخاب‌ شده بر ظرفیت قابل استفاده، تحمل خرابی دیسک و عملکرد سامانه تأثیر می‌گذارد.

برای مثال، برخی آرایش‌های RAID امکان ادامه فعالیت پس از خرابی یک یا چند دیسک را فراهم می‌کنند؛ اما میزان تحمل خرابی به سطح RAID و پیکربندی دقیق بستگی دارد. انتخاب باید بر اساس اهمیت اطلاعات، ظرفیت و الزامات دسترس‌پذیری انجام شود.

نوع اتصال شبکه و پورت‌ها

سرعت و نوع رابط‌های ارتباطی باید با نیاز ذخیره‌ساز و تجهیزات موجود هماهنگ باشند. در NAS، سرعت پورت شبکه، ظرفیت سوئیچ، تعداد کاربران همزمان و ترافیک سایر سرویس‌ها می‌توانند بر تجربه دسترسی به فایل‌ها اثر بگذارند.

در محیط‌های SAN نیز فناوری اتصال، پهنای باند، تأخیر، مسیرهای ارتباطی و سازگاری با سرورها اهمیت دارند. برای نمونه، وجود پورت 10GbE یا 25GbE به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که سامانه در تمام بارهای کاری با همان سرعت داده منتقل کند؛ عملکرد نهایی به اجزای دیگر زیرساخت نیز وابسته است.

<گارانتی و پشتیبانی پس از خرید

در انتخاب ذخیره‌ساز سازمانی، پشتیبانی فنی و امکان تأمین قطعات سازگار به‌اندازه مشخصات سخت‌افزاری اهمیت دارند. خرابی یک جز ذخیره‌سازی ممکن است بر دسترسی به اطلاعات یا سرویس‌های وابسته اثر بگذارد؛ بنابراین شرایط گارانتی، رویه رسیدگی به خرابی و امکان دریافت راهنمایی فنی باید پیش از خرید بررسی شوند.

همچنین بهتر است وضعیت پشتیبانی از Firmware، سازگاری قطعات جایگزین و شرایط توسعه ظرفیت مشخص باشد. این موارد به سازمان کمک می‌کنند هزینه و ریسک نگهداری سامانه را در طول دوره بهره‌برداری بهتر ارزیابی کند.

قیمت و خرید ذخیره‌ساز تحت شبکه از رسیس

قیمت ذخیره‌ساز تحت شبکه به مدل دستگاه و پیکربندی آن بستگی دارد. ظرفیت و تعداد دیسک‌ها، نوع رسانه ذخیره‌سازی، کنترلرها، رابط‌های ارتباطی و قابلیت‌های افزونگی از مهم‌ترین عواملی هستند که بر قیمت نهایی تأثیر می‌گذارند.

به همین دلیل، مقایسه قیمت دو ذخیره‌ساز براساس ظرفیت اسمی، تصویر کاملی از ارزش و تناسب آن‌ها با نیاز سازمان ارائه نمی‌دهد. برای خرید ذخیره ساز تحت شبکه بهتر است ابتدا نیازهای فنی، حجم داده‌ها، نوع بار کاری و الزامات دسترس‌پذیری مشخص شوند و سپس مدل‌های متناسب با این نیازها بررسی شوند.

در رسیس، برای بررسی گزینه‌های موجود و فروش ذخیره ساز تحت شبکه متناسب با نیاز سازمان، می‌توانید درخواست خود را از طریق ثبت درخواست پیش فاکتور آنلاین یا تماس تلفنی با شماره 02154714 پیگیری کنید.

قیمت ذخیره‌ساز تحت شبکه به چه عواملی بستگی دارد؟

مهم‌ترین عوامل مؤثر بر قیمت ذخیره ساز تحت شبکه عبارت‌اند از:

• مدل و معماری ذخیره‌ساز
• ظرفیت و نوع دیسک‌ها
• توان پردازشی کنترلر، حافظه کش
• رابط‌های ارتباطی و قابلیت‌های افزونگی
• قابلیت توسعه و مدیریت
• گارانتی و شرایط تأمین

برای دریافت برآورد متناسب با نیاز سازمان، بهتر است مدل یا مشخصات فنی موردنظر، ظرفیت تقریبی، نوع کاربرد و الزامات اتصال را هنگام استعلام اعلام کنید.

استعلام قیمت و خرید ذخیره‌ساز از رسیس چگونه است؟

برای خرید ذخیره ساز تحت شبکه مناسب، ابتدا نیازهای فنی خود را مشخص کنید. اگر مدل مشخصی مدنظر دارید، نام مدل یا پارت نامبر (Part Number) می‌تواند به بررسی دقیق‌تر کمک کند. اگر هنوز انتخاب نهایی را انجام نداده‌اید، می‌توانید از مشاوره تخصصی کارشناسان رسیس استفاده کنید.

برندهای ذخیره‌ساز تحت شبکه در رسیس

در انتخاب ذخیره‌ساز سازمانی، برند به‌تنهایی معیار کافی نیست. خانواده محصول، معماری، قابلیت توسعه، سازگاری با زیرساخت فعلی و الزامات کارایی باید در کنار یکدیگر بررسی شوند. برای بررسی گزینه‌های موجود، می‌توانید محصولات ذخیره‌ساز مجود در رسیس را بررسی کنید:

• ذخیره‌ساز تحت شبکه HPE: برای بررسی مدل‌ها و راهکارهای ذخیره‌سازی سازمانی این برند، محصولات HPE را مشاهده کنید.
• ذخیره‌ساز تحت شبکه Dell EMC: برای مقایسه خانواده‌های ذخیره‌سازی و گزینه‌های متناسب با نیازهای سازمانی، محصولات Dell EMC را بررسی کنید.

سؤالات متداول درباره خرید ذخیره‌ساز تحت شبکه

NAS و SAN چه فرقی دارند و کدام برای سازمان من مناسب است؟

NAS فایل‌ها و پوشه‌ها را از طریق شبکه در اختیار کاربران یا برنامه‌ها قرار می‌دهد؛ SAN فضای ذخیره‌سازی را در سطح بلوک به سرورها متصل می‌کند. اگر نیاز اصلی سازمان اشتراک فایل است، NAS می‌تواند گزینه مناسبی باشد. برای برخی محیط‌های مجازی‌سازی، پایگاه داده و بارهای کاری متصل به ذخیره‌سازی بلوکی، SAN نیز قابل بررسی است.

آیا ذخیره‌ساز تحت شبکه جای پشتیبان‌گیری را می‌گیرد؟

خیر. ذخیره‌ساز محل نگهداری و دسترسی به داده‌هاست؛ پشتیبان‌گیری فرایندی برای حفظ نسخه‌های قابل بازیابی از اطلاعات است. حتی اگر داده‌های اصلی روی NAS یا SAN نگهداری شوند، حذف ناخواسته، خرابی منطقی یا رخدادهای امنیتی ممکن است آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهند. برای کاهش این ریسک‌ها، باید سیاست پشتیبان‌گیری، نگهداری نسخه‌های جداگانه و آزمون بازیابی نیز در نظر گرفته شود.

برای سازمان ۵۰ نفره چه ظرفیتی لازم است؟

تعداد کارکنان به‌تنهایی برای تعیین ظرفیت ذخیره‌ساز کافی نیست. نوع فایل‌ها، حجم اطلاعات فعلی، میزان رشد سالانه، تعداد کاربران همزمان، برنامه‌های سازمانی و مدت نگهداری داده‌ها بر ظرفیت اثر می‌گذارند. بهتر است ابتدا حجم داده‌های فعلی و رشد مورد انتظار را برآورد کنید و سپس فضای لازم برای افزونگی، توسعه و نسخه‌های پشتیبان را جداگانه در نظر بگیرید.

قیمت ذخیره‌ساز تحت شبکه را چگونه استعلام بگیرم؟

برای استعلام دقیق‌تر، مدل یا پارت نامبر محصول، ظرفیت دلخواه، نوع دیسک‌ها و پیکربندی موردنیازتان را اعلام کنید. اگر هنوز مدل مشخصی انتخاب نکرده‌اید، توضیح کاربرد ذخیره‌ساز، تعداد سرورها یا کاربران و زیرساخت ارتباطی موجود می‌تواند به بررسی گزینه‌های مناسب کمک کند. قیمت نهایی به مدل و پیکربندی محصول بستگی دارد.

ذخیره‌ساز را چگونه به سرور و شبکه فعلی وصل کنیم؟

روش اتصال به معماری ذخیره‌ساز بستگی دارد. NAS اغلب از طریق شبکه IP و پروتکل‌هایی مانند SMB یا NFS در دسترس قرار می‌گیرد؛ در SAN ممکن است از Fibre Channel یا iSCSI استفاده شود. پیش از اتصال، باید سازگاری پورت‌ها، سرعت لینک‌ها، پروتکل‌ها، تنظیمات شبکه و الزامات سیستم‌عامل یا مجازی‌سازی بررسی شوند. برای انتخاب تجهیزات و طراحی اتصال، مشخصات سرورها و شبکه فعلی را در اختیار کارشناس فنی قرار دهید.