مهم‌ترین تهدیدات و راهکارهای امنیت شبکه در سال ۲۰۲۵

امنیت شبکه سازمانی: راهنمای جامع برای مقابله با تهدیدات عصر دیجیتال

امنیت شبکه سازمانی (Enterprise Network Security) مجموعه گسترده‌ای از ابزارها، سیاست‌های امنیت سازمانی و شیوه‌هایی است که سازمان‌ها برای محافظت از زیرساخت شبکه خود در برابر دسترسی‌های غیرمجاز و حملات به کار می‌برند. از آنجا که کسب‌وکارها به‌طور فزاینده‌ای به سیستم‌های دیجیتال متکی هستند، مدیریت امنیت شبکه به یک دغدغه اصلی جهانی تبدیل شده است. هدف اصلی امنیت شبکه سازمانی، محافظت از محرمانگی، یکپارچگی و دسترس‌پذیری داده‌های سازمانی است . این اقدامات امنیتی باید در برابر تهدیدات پیشرفته امروزی، مانند باج‌افزارها، حملات فیشینگ، و تهدیدات مستمر پیشرفته (APTs) از کسب‌وکارها محافظت کنند.

تهدیدات سازمانی رایج و رو به رشد

سازمان‌ها با حملات بی‌وقفه‌ای روبرو هستند که از سوی گروه‌های جنایتکار سازمان‌یافته، عوامل تحت حمایت دولت، و حتی حملات داخلی هدایت می‌شوند. شناخت این تهدیدات سازمانی برای ساختن یک برنامه امنیتی منعطف ضروری است.

1. بدافزارها (Malware): بدافزارها هنوز یکی از رایج‌ترین تهدیدات هستند که شامل ویروس‌ها، کرم‌ها، تروجان‌ها و جاسوس‌افزارها می‌شوند . بدافزارهای مدرن از تکنیک‌های پیشرفته‌ای استفاده می‌کنند که تشخیص آن‌ها را برای ابزارهای امنیتی سنتی دشوار می‌سازد.
2. فیشینگ و مهندسی اجتماعی: مهاجمان با ارسال ایمیل‌ها یا پیام‌های فریبنده، کارمندان را ترغیب می‌کنند تا اطلاعات حساس را فاش کنند یا بدافزار نصب نمایند. خطای انسانی همچنان یکی از دلایل اصلی نقض امنیتی است؛ کارمندان ممکن است ناخواسته قربانی حملات فیشینگ شوند .
3. تهدیدات مستمر پیشرفته (APTs): در این حملات، مهاجم برای هفته‌ها یا ماه‌ها بدون شناسایی در شبکه باقی می‌ماند. هدف APTها سرقت اطلاعات یا جاسوسی است .
4. حملات  (DDoS): این حملات منابع شبکه را با ارسال ترافیک از چندین منبع مختلف، بیش از حد بارگذاری می‌کنند و می‌توانند باعث اختلال در عملیات کسب‌وکار شوند .
5. تهدیدات داخلی (Insider Threats): کاربران مجاز مخرب می‌توانند با سوءاستفاده از دسترسی قانونی خود، خسارات زیادی وارد کنند. ابزارهای امنیتی سنتی که برای تشخیص تهدیدات خارجی طراحی شده‌اند، ممکن است در شناسایی تهدیدات داخلی شکست بخورند.

سیاست‌های امنیت سازمانی: چارچوب حفاظتی

سیاست‌های امنیت سازمانی مجموعه‌ای جامع از قوانین و دستورالعمل‌ها هستند که برای حفاظت از یکپارچگی، محرمانگی و دسترس‌پذیری شبکه و داده‌ها طراحی شده‌اند. یک استراتژی مدیریت سیاست امنیتیِ خوب طراحی شده، یک دارایی استراتژیک محسوب می‌شود. اهداف کلیدی سیاست‌های امنیتی:

• کاهش ریسک: سیاست‌ها با تعریف دستورالعمل‌های روشن برای دسترسی به شبکه و محافظت از داده‌ها، ریسک‌های بالقوه را پیش از ایجاد آسیب جدی کاهش می‌دهند.
• تضمین انطباق: وجود یک استراتژی مدیریت امنیت شبکه فناوری اطلاعات جامع (IT network security management) به سازمان‌ها کمک می‌کند تا با الزامات نظارتی مانند GDPR، HIPAA و PCI-DSS انطباق داشته باشند و از جریمه‌های قانونی جلوگیری کنند .
• تسهیل پاسخ به حوادث: سیاست‌های واکنش به حادثه (Incident Response Policy)، یک نقشه راه واضح برای تشخیص، مهار، ریشه‌کن کردن و بازیابی از حوادث امنیتی ارائه می‌دهند و آسیب‌های احتمالی را به حداقل می‌رسانند .

انواع سیاست‌ها در مدیریت امنیت شبکه:

1. کنترل دسترسی (Access Control): تعیین می‌کند چه کسی مجاز به دسترسی به شبکه و منابع آن است. این شامل احراز هویت، اعطای مجوز (Authorization) و پاسخگویی کاربر می‌شود.
2. استفاده مجاز (Acceptable Use): فعالیت‌های مجاز و ممنوعه (مانند استفاده از اینترنت یا ایمیل سازمانی) را مشخص می‌کند.
3. حفاظت از داده (Data Protection): بر روی رمزنگاری داده‌ها، روش‌های ذخیره‌سازی و انتقال داده تمرکز دارد.
4. دسترسی از راه دور (Remote Access): نحوه اتصال ایمن کاربران از راه دور به شبکه سازمانی را تعریف می‌کند (معمولاً با استفاده از VPN و احراز هویت چند عاملی).

بهترین روش‌های امنیت شبکه سازمانی و چک‌لیست اقدامات کلیدی

برای دستیابی به اثربخشی کامل استراتژی‌های امنیتی، سازمان‌ها باید چندین بهترین روش‌های امنیت شبکه سازمانی را دنبال کنند که در عمل به عنوان چک‌لیست امنیت شبکه سازمان‌ها عمل می‌کند:

اقدام امنیتی	شرح و هدف
۱. اجرای معماری Zero Trust (اعتماد صفر)	این معماری بر اساس اصل “هرگز اعتماد نکن، همیشه تأیید کن” بنا شده است [۲۲، ۹۵]. به جای احراز هویت برای کل شبکه (مانند VPNهای سنتی)، دسترسی به برنامه‌های کاربردی خاص محدود می‌شود [۱۱، ۱۹۶].
۲. تقسیم‌بندی شبکه (Network Segmentation)	تقسیم شبکه به مناطق کوچک‌تر با سطوح امنیتی متفاوت، حرکت جانبی مهاجم در شبکه را محدود کرده و در صورت نقض، حمله را مهار می‌کند [۸، ۴۰، ۸۸، ۱۹۵].
۳. استفاده از فایروال‌های نسل بعدی (NGFW)	این فایروال‌ها فراتر از بررسی پورت‌ها و پروتکل‌ها عمل کرده و با آگاهی از برنامه‌ها و هویت کاربر، بازرسی ترافیک در سطح برنامه را انجام می‌دهند [۱۰، ۱۶۵].
۴. اجرای اصل حداقل دسترسی (Least Privilege Access)	دسترسی کاربران، حتی مدیران، به حداقل مقدار مورد نیاز برای انجام وظایفشان محدود می‌شود. این کار با استفاده از کنترل دسترسی مبتنی بر نقش (RBAC) انجام می‌گیرد [۲۵، ۶۲، ۱۹۷].
۵. پایش مستمر و شکار تهدید (Continuous Monitoring)	جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌های امنیتی در سراسر شبکه (اغلب با استفاده از ابزارهای SIEM) برای تشخیص الگوهای مشکوک و شناسایی شاخص‌های شناخته شده تهدید [۲۳، ۱۲، ۹۲].
۶. ارزیابی آسیب‌پذیری و تست نفوذ منظم	اسکن سیستم‌ها برای آسیب‌پذیری‌های شناخته شده و خطاهای پیکربندی (Vulnerability Assessments) و انجام تست نفوذ سالانه یا پس از تغییرات عمده برای جستجوی فعالانه راه‌های بهره‌برداری از ضعف‌ها [۲۴، ۴۰، ۹۱]. ممیزی‌های امنیتی جامع باید حداقل سالی یکبار انجام شود [۳۱، ۹۱، ۱۹۵].
۷. به‌روزرسانی و وصله‌گذاری منظم	به‌روز نگه داشتن تمام نرم‌افزارها، فریمورها و سیستم‌های عامل برای رسیدگی به آسیب‌پذیری‌های شناخته شده، که اهداف اصلی مهاجمان هستند [۳۹، ۸۸].

امنیت داده‌های سازمانی: حفاظت از دارایی‌های حیاتی

حفاظت از امنیت داده‌های سازمانی در برابر دسترسی غیرمجاز و افشا، یک جزء حیاتی در استراتژی امنیت شبکه است .

• رمزنگاری داده‌ها: داده‌ها، چه در حال استراحت (در حال ذخیره‌سازی) و چه در حال انتقال، باید رمزنگاری شوند. این یک لایه امنیتی اضافی ایجاد می‌کند که اگر داده به دست افراد نادرست بیفتد، قابل خواندن نباشد .
• پیشگیری از نشت داده (DLP): ابزارهای DLP از خروج داده‌های حساس از سازمان از طریق کانال‌های غیرمجاز جلوگیری می‌کنند. این ابزارها با استفاده از طبقه‌بندی داده‌ها، سیاست‌های خاصی را بر اساس نوع داده اعمال می‌کنند.
• مدیریت ریسک: سیاست‌های امنیتی باید تضمین‌کننده انطباق با مقررات حفظ حریم خصوصی داده‌ها باشند. رعایت مقرراتی مانند GDPR، HIPAA و PCI DSS نیازمند الزامات امنیتی بسیار سختگیرانه است.

---

Expert Commentary

نویسنده: SentinelOne امنیت شبکه سازمانی در عصر کنونی، که در آن شبکه‌ها شامل زیرساخت‌های محلی، خدمات ابری و تنظیمات کار از راه دور هستند، پیچیدگی فزاینده‌ای یافته است . همانطور که در سند “Enterprise Network Security: An Easy Guide 101” تأکید شده است، راهکارهای امنیتی باید در هر نقطه از شبکه، چه در محل و چه در ابر، از داده‌ها و سیستم‌ها محافظت کنند. چالش اصلی سازمان‌ها، عدم دید کامل (Visibility) در سراسر شبکه‌های توزیع شده و مدیریت مجموعه‌ای از ابزارهای امنیتی پیچیده و غیرمتمرکز است که می‌تواند منجر به نقاط کور عملیاتی شود . برای مقابله با این مسائل، اتخاذ یک رویکرد پیشگیرانه و چندلایه ضروری است. سازمان‌ها باید راهکارهایی را انتخاب کنند که توانایی یکپارچه‌سازی با زیرساخت‌های موجود را داشته باشند و دید کاملی را در محیط‌های توزیع شده فراهم نمایند . استفاده از پلتفرم‌های یکپارچه (مانند Singularity Platform) که از هوش مصنوعی برای تشخیص و پاسخ خودمختار به تهدیدات استفاده می‌کنند، می‌تواند به سازمان‌ها کمک کند تا هجوم ابزاری را به حداقل برسانند و کارایی امنیتی را افزایش دهند . در نهایت، باید تعادلی میان امنیت قوی و حفظ بهره‌وری کسب‌وکار برقرار شود تا کاربران به دنبال راه‌حل‌های جایگزین که آسیب‌پذیری‌های جدیدی را معرفی می‌کنند، نباشند.

دیدگاه Fortinet و مزایای استفاده از آن در خدمات امنیت شبکه

استفاده از دستگاه‌های Fortinet در خدمات امنیت اطلاعات شبکه مزایای زیادی دارد که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: کاهش ریسک و تهدیدات امنیتی: با استفاده از سیستم‌های هوشمند Fortinet، احتمال وقوع حملات سایبری و نفوذ به شبکه به شدت کاهش می‌یابد. افزایش کارایی و عملکرد امینت شبکه: دستگاه‌های Fortinet به دلیل استفاده از سخت‌افزار و نرم‌افزارهای پیشرفته، کارایی شبکه را بهبود می‌بخشند و به مدیران شبکه کمک می‌کنند تا ترافیک را بهینه‌سازی کنند. صرفه‌جویی در هزینه‌ها: Fortinet با ارائه راهکارهای اقتصادی و کارآمد، به سازمان‌ها کمک می‌کند که بدون نیاز به خرید دستگاه‌های اضافی، از امکانات امنیتی پیشرفته بهره‌مند شوند. امنیت چندلایه و پیشرفته: استفاده از فایروال‌های نسل بعدی، سامانه‌های تشخیص و پیشگیری از نفوذ (IDS/IPS) و تهدیدیابی پیشرفته، به سازمان‌ها کمک می‌کند که از اطلاعات حساس خود در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنند

محافظت از شعبات امنیت شبکه سازمانی با WAN

امروزه اکثر سازمان ها، دارای شعب مختلف می باشند و یا کارمندانی دارند که در نقاط مختلف دور و نزدیک از سراسر جهان مشغول به کار هستند. قابل ذکر است این روند با گسترش همه گیری ویروس Covid-19 ، سرعت بیشتری پیدا کرده است. بنابراین نمی توان امنیت اطلاعات شبکه و خدمات آن را برای شعب و چنین کارمندانی نادیده گرفت و یا در مورد آن سهل انگاری کرد.

امنیت شبکه شعب به این معناست که ترافیک اینترنت بین شعب و منابع سازمانی مانند دفتر مرکزی، دیتاسنتر و کارمندان دورکار ایمن نگه داشته شود. ارتقا امنیت سایبری بین شعب به این دلیل از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است که داده های بسیار زیادی به صورت مداوم بین این مکان ها در حال توزیع می باشند. استفاده از برنامه های مبتنی بر فضای ابری مانند G Suite یا Office365 و یا سایر ابزارهای محبوب مانند SaaS باعث اتصال امن و مداوم اینترنت بین کاربران در مکان های مختلف می گردد و امنیت اطلاعات شبکه را به صورت موثر برقرار می کند.

تکنولوژی های سنتی WAN مانند multiprotocol label switching (MPLS) برای استفاده های فعلی بسیار کند هستند و نمی توانند با سرعت و حجم مورد نیاز امروزه برای اتصال به اینترنت همگام باشند. به همین دلیل است که بسیاری از سازمان ها به منظور دستیابی به امنیت کامل و جامع شبکه در سراسر جهان و شعب مختلف به راه حل های پیشرفته و به روز شده مانند software defined wide area networking که به اختصار به آن SD-WAN گفته می شود روی آورده اند. چارچوب های امنیتی تجاری نوظهور مانند SASE، کانکشن انعطاف پذیر ارائه شده توسط SD-WAN را با نیازهای مختلف امنیتی از (FWaaS)Firewall as a service گرفته تا اصول zero trust access در هم آمیخته می کنند.

سیستم پیشگیری از نفوذ (IPS)

وظیفه ی یک IPS این است که فعالیت های مشکوک را شناسایی کرده و مانع از اقدامات و حملات آن ها به شبکه گردد. تکنولوژی امنیتی IPS به گونه ای است که چنین فعالیت هایی را نظارت کرده، اطلاعاتی را در مورد آن ها جمع آوری می کند و سپس آن ها را به مدیر امنیت شبکه گزارش می دهد.

در ضمن یکی دیگر از وظایف IPS برداشتن گام هایی پیشگیرانه می باشد مانند تنظیمات و پیکربندی سایر ابزارهای امنیت شبکه به منظور جلوگیری از حملات احتمالی و همچنین تنظیم سیاست های امنیتی برای متوقف ساختن رفتارهای پر خطر، افرادی است که وارد شبکه می شوند. ابزارهای IPS را می توان به عنوان عناصر اصلی و حیاتی امنیت کامل شبکه دانست که به جای این که در مکان خود در یک محصول واحد در زیرساخت های امنیت اطلاعات شبکه قرار گیرد، به طور فزاینده ای با فایروال های شبکه ادغام می شوند و به صورت یکپارچه در می آیند.

امنیت درگاه وب

همان طور که از نامش مشخص است درگاه ایمن وب دارای یک نقطه بازرسی می باشد که از ورود ترافیک های غیر مجاز به شبکه سازمانی جلوگیری می کند. درگاه ایمن وب در جایی بین داده های ورودی به شبکه و خروجی ها قرار دارد و به عنوان یک مانع در برابر ترافیک مخرب و دسترسی غیر مجاز به شبکه عمل می کند. هر چه درگاه وب ایمنی بالاتری داشته باشد، بهتر می تواند از نشت داده های مهم جلوگیری نماید.

امنیت بالای درگاه های وب، فاکتوری مهم و حیاتی برای امنیت کلی شبکه به حساب می آید، و این اهمیت زمانی پررنگ تر می شود که مهاجمین سایبری با استفاده از وب سایت های جعلی و سایر ابزارهایی که در شغل آن ها یک استاندارد محسوب می شود، خلاقیت و پیچیدگی بیشتری از خود نشان می دهند.

SSL Inspection (بازرسی SSL)

بازرسی SSL یکی از اجزا بسیار مهم زیرساخت‌های امنیت شبکه محسوب می شود. Secure Socket Layer یا همان SSL شروع به بازرسی نموده، کل ترافیک منتقل شده از طریق وب سایت های HTTPS را رمزگشایی می کند و همچنین محتوای مخرب را شناسایی می کند. غالبا سازمان ها به منظور برقراری ارتباط ایمن، از گواهینامه ی SSL در وب سایت های خود استفاده می کنند. با این حال SSL یک نقطه ضعف نیز دارد، و آن استفاده از رمزگذاری SSL توسط مهاجمین به منظور مخفی کردن بدافزار (malware) می باشد. در نهایت باید گفت راه حل های امنیت می بایست شامل SSL inspection به عنوان یک قابلیت اصلی باشند.

بهینه سازی برنامه ها (Application Optimization)

SD-WAN امکان برقراری سریع ارتباط را در کنار کاهش هزینه ها، عملکرد موثر برای برنامه های SaaS و همچنین خدمات صوتی و تصویری دیجیتالی را در اختیار می گذارد. اما با این حال، SD-WAN نیز معایب خود را دارد، به خصوص زمانی که بحث امنیت پیش می آید. شناسایی و تشخیص دقیق و همچنین سیاست های هوشمندانه تجارت که توسط SD-WAN به کار گرفته می شوند برای یک نیاز دیگر امنیت شبکه یعنی بهینه سازی برنامه ها نیز بسیار حائز اهمیت می باشد.

فاکتور بهینه سازی برنامه ها از تکنیک های مختلفی برای ارتقا عملکرد کلی شبکه و با ایمنی کامل استفاده می کند. برخی از تکنیک های ذکر شده شامل نظارت بر ظرفیت پهنای باند (bandwidth)، کدگذاری برنامه ها و پرداختن به تاخیر زمانی شبکه می باشد.

تانل های امن (VPN)

شبکه های خصوصی مجازی (VPNs) از ارتباطات مجازی برای ایجاد یک شبکه خصوصی استفاده می کنند. آن ها علاوه بر این که هر ارتباطی به اینترنت را به صورت ایمن نگه می دارند، از اطلاعات مهم در برابر دسترسی های غیرمجاز نیز محافظت می کنند.

یکی از کارهایی که تانل های امن انجام می دهند این است که کانکشن دستگاه ها را به سمت سرورهای خصوصی هدایت می کنند تا وقتی داده ها به اینترنت می رسند، از طریق دستگاه قابل مشاهده نباشند VPN. هایی که با کیفیت بالا رمزنگاری شده اند، قادر هستند cloud on ramp را سرعت بخشند، تجربه ی بهتر و ایمن تری را برای کارمندان دور کار رقم بزنند و همچنین به کلیه ی سازمان ها این امکان را می دهند بدون در نظر گرفتن موقعیت مکانی، برای همه کاربران، برنامه ها و دستگاه ها، یک سیاست امنیتی سازگار به همراه کنترل دسترسی مناسب تعریف کنند.

امنیت محیط (Perimeter Security)

امنیت محیط نیز همانند سایر جنبه های امنیت سازمانی در حال تکامل می باشد. در گذشته، امنیت محیط به زیرساخت Edge شبکه اشاره داشت که بین شبکه سازمانی و اینترنت عمومی قرار می گرفت و به منظور ایجاد امنیت، بر روی داده های ورودی و خروجی نظارت داشت. لازم به ذکر است NGFWها یک بخش معمولی از زیرساخت Edge شبکه هستند. امنیت بالا و غیر قابل نفوذ محیط می بایست شامل قابلیت هایی نظیر آگاهی از برنامه ها و کنترل، نظارت و مسدود کردن محتوای مخرب و مدیریت کلی ترافیک باشد.

برنامه هایی با مقیاس فوق بزرگ (Hyperscale Applications)

در حال حاضر سازمان ها بیش از هر زمان دیگری از داده های بسیار زیادی که با سرعت بالایی بین سایت ها در سطح جهانی منتقل می شوند، استفاده می کنند. ظهور فناوری هایی مانند ۵ G و نیاز سازمان ها مبنی بر انتقال انبوه پایگاه داده ها، مانند حمل و نقل، انرژی و تولید نیاز به امنیت hyperscale را ایجاد کرده اند. در نتیجه تمام این پیشرفت ها به کنترلی با امنیت مناسب نیاز دارند.

Network Automation

Network Automation  به منظور به حداکثر رساندن کارایی و Net Performance  از ابزارهای نرم افزاری امنیت استفاده می کند. از اتوماسیون در بخش های مختلف زیرساخت‌های امنیت شبکه استفاده می شود تا تیم های انسانی و خطاهای ناشی از آن که یکی از عمده ترین دلایل بروز مشکل در شبکه و امنیت آن است، کاهش یابد. استفاده از Network Automation به منظور به روز رسانی تنظیمات و پیکربندی ها و بسیاری از مزایای دیگر به جای فرایندهای دست و پا گیر، به کاهش پیچیدگی مدیریت و در نتیجه ارتقا امنیت شبکه کمک شایانی می کند.

Compliance

مدیریت قانون گذاری و همچنین دستوراتی که توسط صنایع مختلف و دولت ها و در عصر حفظ حریم خصوصی، دیگر یک حق انتخاب نیست. مدیریت سنتی اجرای فرامین نیز کاملا دست و پا گیر است و شامل فرایندهای طولانی و وابسته به تیم است که برای تجزیه و تحلیل و ارائه گزارش به هفته ها یا شاید ماه ها زمان نیاز دارد.

تیم های امنیت و شبکه می توانند بر فرایندهای پیچیده و طاقت فرسا که معمولا نتیجه خاصی ندارند، غلبه کنند؛ و این کار را با ردیابی دستورات به صورت خودکار و یکپارچه سازی آن تکنیک ها با سایر عملیات امنیت Net انجام می دهند. ابزارهای قوی ردیابی و نظارت بر دستورات می توانند محیط شبکه را از نظر معیارهای صنعتی و عملکرد Network ارزیابی نموده تا به این اطمینان برسندکه اندازه گیری ریسک دستورات یک فرایند ساده است.

امنیت شبکه برای کسب و کارها

امنیت  شبکه در سازمان

امنیت شبکه سازمانی به خصوص برای سازمان های بزرگ و دارای شعب مختلف، نیاز به رویکردی یکپارچه، خودکار و مبتنی بر اینترنت (cloud-ready) دارند که محافظت از شبکه و داده های مهم آن را در اولویت قرار دهد و تجربه ای عالی در اختیار کاربران قرار دهد.

امنیت شبکه های کامپیوتری فقط به معنای ایمن نگه داشتن شبکه در مقابل مهاجمین نیست، بلکه می بایست به فاکتورهای سیستم های قدیمی، مدیریت patch، بی تفاوت شدن نسبت به هشدارها و کمبود تیم مجرب امنیت نیز بپردازد. استراتژی امنیت سازمانی که دارای ابزارهای سخت افزاری و نرم افزاری می باشد، در محیط های فیزیکی، ابری و ترکیبی از هر دو قابل اجرا می باشد و قادر است بالاترین سطح امنیت را در برابر گسترده ترین تهدیدات برقرار نماید، ورودی و خروجی ها را کنترل می کند و افرادی که به شبکه دسترسی دارند را مدیریت می کند.

امنیت  سازمانی  برای سازمان های کوچک

غالبا مهاجمان با استفاده از تکنیک هایی نظیر باج افزار (ransomware) سازمان های کوچک را مورد هدف خود قرار می دهند، زیرا به طور معمول سازمان های کوچک، امنیت شبکه سازمانی خود را به طور کامل برقرار نمی کنند.

این موضوع برای سازمان های کوچک حائز اهمیت است که ابزارهای امنیتی مناسبی را انتخاب نمایند تا به برقراری امنیت شبکه کمک شود؛ ابزارهایی مانند WiFi امن، شبکه های خصوصی مجازی (VPN)، احراز هویت چند مرحله ای و دارا بودن فایروال برای تمامی شعب. اساسا مدیریت متمرکز مبتنی برفضای ابری، اقدام به ساده سازی عملیات در حال انجام با استفاده از سیاست های مفید می نماید به طوری که مشاغل و سازمان های کوچک می توانند در نهایت از تکنولوژی های جدید و به روز به سرعت استفاده کنند و امنیت سازمانی خود را به طور کامل برقرار کنند.

چگونه می توان به سیستم امنیت شبکه سازمانی مناسب دست یافت